عشقم دلم. برات خیلی. تنگ شده. به همه دنیا. می گم. منو عشقم. شما. همه. برای دیدنت لحظه شماری می کنم. همچنان. عاشقتم. تو رو خدا به من داده. نمی ذارم. از من بگیرنت. با تمام دنیا می جنگم. برای تو. تنهایی. دوست دارم بیشتر و بیشتر. .

در آلمان یک مدیر مدرسه در آغاز هر سال تحصیلی برای معلمان مدرسه این نامه را میفرستاده است: کسی هستم که اردوگاه اسیران را دیدم. در آنجا چشم هایم چیز هایی دیده که هرگز نباید چشم هیچ انسانی میدید.اطاق های گازی دیدم که توسط مهندسینی بسیار متبحر طراحی شده بود. کودکانی دیدم که توسط پزشکانی دانشمند مسموم می شدند و نوزادانی که توسط آمپولهای پرستارانی مردند که به خوبی کارشان را بلد بودند. من انسانهایی را دیدم که توسط فارغ التحصیلان دبیرستانها و دانشگاه ها سوزانده شدند.به آموزش به این دلیل مشکوکم. چیزی که از شما می خواهم این است که برای انسان شدن دانش آموزان ت

به اصفهان رفته بودم . کنار سی و سه پل نشسته بودم . نگاهم به دختر بچه سه یا چهار ساله افتاد که از پدر و مادرش اندکی فاصله گرفته بود و داشت مرا نگاه میکرد . بقدری چهره زیبا و بانمکی داشت که بی اختیار با دستم اشاره کردم به طرفم بیاید اما در حالتی از شک و ترس از جایش تکان نخورد . دو سه بار دیگر هم تکرار کردم اما نیامد . به عادت همیشگی ، دستم را که خا لی بود مشت کردم و به سمتش گرفتم تا احساس کند چیزی برایش دارم . بلافاصله به سویم حـرکت کرد . در همین لحظه پدرش که گویا دورادور مواظبش بود بسرعت به سمت من آمد و یک شکلات را مخفیانه در مشتم قرار داد . بچه آمد و شکلات را گرفت

روزی روزگاری درسرزمینی دهقانی و شکارچی باهم همسایه بودند.شکارچی سگی داشت که هر بار از خانه شکارچی فرار میکرد و به مزرعه و آغل دهقان میرفت و خسارتهای زیادی به بار می آورد.هر مرتبه دهقان به منزل شکارچی میرفت و شکایت از خسارت هائی که سگ او به وی وارد آورده میکرد.هر بار نیز شکارچی با عذر خواهی قول میداد که جلوی سگش را بگیرد و نگذارد دیگر به مزرعه وی برود.مرتبه بعد که همین حادثه اتفاق افتاد ، دهقان که دیگه از تکرار حوادث خسته شده بود ، بجای اینکه پیش همسایه اش برود و شکایت کند ، سراغ قاضی محل رفت تا از طریق قانون شکایت کند.در محل قاضی هوشمندی داشتندشکارپی بر

.خوب خوبمهیچ دردی ندارماینجا سرزمین غریبی استنمی توان آن را شناختبایدآن را زندگی کرددلم می خواهد همیشه اینجا بمانمعطر بهار نارنج درباغ بیداد می کندنمی بینمشامّاصدایش مرا با خود می بردعاشقم می کنددلم تنگ استدلم برای دیدنش تنگ استکی رخ می نماید ؟نمی دانم ***آن هنگام که عطر بهار نارنج در آن کلام مقدس پیچیدمن تورا از پشت چشمان بسته ام دیدمخوبی های تو را و لطف تو رابهار نارنج را به نسیم بسپارو اگر خواسته ام را خواستی کتاب را به نشانه ی عهدی میان ما با خود ببر و گرنه بماند --------دیالوگ فیلم شیدایی.

متن ترانه ی امان از بیقراری ترا نه سرا(یلدا عصار) توی این دنیا جز تو کسی ندارم تویی که بودی تموم کس وکارم ولی از روزی که رفتی از پیشم بخدا جز تو دل بکسی ندادم زندگی من شده یه تیکه کاغذ بدست تو سیاه شد آسون و راحت بگو چی کم گذاشتم برات که رفتی؟؟ با رفتنت منو تو خودم شکستی دلم تو این جوونی پیرت شده بدجوری داغون و اسیرت شده دیگه ندارم طاقت جدایی امان ار بیقراری امان از بیقراری سایه ی پر مهرت دیگه رو سرم نیست جز تو و یادت کسی دور برم نیست پیر شدم